Dus die bijna-staatssecretaris van Financiën Nathalie van Berkel blijkt buiten haar havo-papiertje alleen een zwem- en een veterstrikdiploma te hebben. Hoewel? Misschien zit er ook nog ergens een certificaat van Joris Driepinter in een verhuisdoos. Ooit gekregen omdat ze in haar lagereschooltijd drie bekers melk per dag dronk. Verder heeft ze na haar havo op een paar opleidingen wel eens een feestje bezocht, maar dat was het dan. Volgens mij zit ze nog behoorlijk boven het landelijk gemiddelde en is ze sowieso slimmer dan de schrijver van dit stukje, die zich met een achtjarige Mavo door het leven heeft geworsteld. En nou maar hopen dat dat genoeg is om in de hemel te komen. Ik denk het wel. Gezien de toestand van onze planeet lijkt God zelf me ook geen hoogvlieger.

Toen de Volkskrant ontdekt had dat het cv van Nathalie niet klopte kwam ze drie keer met een alternatief op de proppen. Maar die deugden ook niet. Ooit had ze die onzin opgeschreven om ergens binnen te komen en daarna is ze vergeten om het uit te gummen. In de week waarin Nederland de ene na de andere olympische gouden plak binnen harkte kwam zij thuis te zitten met de niet al te felbegeerde Charles Schwietert Trofee.  Arme Nathalie.

Diploma’s! Interessant onderwerp. Veel ouders jagen hun kinderen via universiteiten en hogescholen dat papiertjeswoud in en hopen dat ze eruit komen met iets dat hun bestaan een soort basis geeft. Zekerheid. Kans op een baan. Vaak bij een of andere logge multinational of een overheidsstroopfabriek. Dat worden dan van die treurige vergadertijgers die met loodgieterstassen tegenover je in de trein iets te hard zitten te bellen. 

Wie doet eigenlijk dat waar hij of zij voor is opgeleid? Zelf trok ik meer dan vijftig jaar door Nederland en België langs theaters met muzikanten en technici die ik nooit naar hun cv gevraagd heb. Die tournees werden georganiseerd door een kantoor vol aardige mensen die toevallig dit vak in gerold waren. De muzikanten had ik ooit ergens horen spelen en op basis daarvan wilde ik ze graag bij mijn circusje hebben. Zo ging het ook met de anderen. Ik hoorde dat ze goed waren. Mijn criterium was vooral: kan ik met je lachen en heb je genoeg zelfspot om de weg naar je urn een beetje fluitend af te leggen? Soms had ik me vergist en kwam ik er na een paar maanden achter dat hun aangeboren karaktereigenschappen me niet bevielen. Dan vroeg ik ze vriendelijk om bij een ander bedrijfje te gaan zeiken.  Maar met de rest had ik een meer dan vrolijk leven. En zij met mij.

Natuurlijk weet ik dat er voor veel vakken wel een diploma nodig is. Ik wil een dokter die niet mijn been amputeert als ik mijn duim verstuikt heb. 

Natuurlijk zijn diploma’s soms essentieel. Tunnels en viaducten wil je niet op je kop krijgen. Maar de meeste topkoks hebben geen papiertje. Die hebben het vak in een goede keuken geleerd en de klanten komen naar hun restaurant omdat hun voedsel gewoon lekker is. Kjeld, Jutta en Femke kunnen gewoon heel goed schaatsen. Zonder opleiding. Ik vraag geen schrijver naar zijn diploma. Toneelspelers en kunstschilders ook niet. Donderdag zat ik in een klein theater bij de jonge cabaretier David Linszen. Hij is een zeer aangename mafkees met een ongebreidelde fantasie. Daarom had ik een geweldige avond. Ik durf te wedden dat deze David geen humorcertificaat aan de muur heeft hangen.

Zal die voormalige Britse prins Andrew een diploma hebben? Hij is donderdag gearresteerd en inmiddels weer vrijgelaten. Misschien is hij zijn leven lang sowieso te veel vrijgelaten. Ik denk niet dat hij zijn heldendaden op dat Maagdeneilandje in zijn cv zet. 

En dat geldt voor de halve wereld. Iedereen zwijgt over blunders en bluft over zijn of haar welverdiende medailles. CV. Ik lees die letters nooit als Curriculum Vitae. Maar als Centrale Verwarming. En misschien is dat de enige juiste omschrijving. Een lekker warm kacheltje. Voor jouzelf en niemand anders.








  


En nog zo èèn die het naar de verwaande varkens domme dikkop gestegen is .. het ontsiert Den Haag en Washington, deze ijdele lll pvvd66 ss bbb 15cda pigss .. vastgoed vastslecht onrecht banken financieren de ratpigs of the world and rather loot the earth than save it 







Zo’n elektrische (bak)fiets verdient elke postbode dat deze voor hem of haar klaar staat bij het post depot .. en of de post zelf sorteren of in plaats van dezelfde ronde driemaal te moeten lopen, 1 maal “reguliere” brieven (ruim 10 kilo), 1 maal commerciële brieven (ruim 16 kilo) en 1 maal brievenbus pakketjes (ruim 4 kilo) 

Het zou zo moeten zijn dat elke postbode “maar” 1 keer zo’n ronde hoeft te lopen of 1/3de van het gewicht zoals in 1984 voor het behoorlijke salaris van 3000 eur netto voor een 
5daagse werkweek van 4 uur echt werk maximaal en als men wil werkt men echt 7/8 uur .. kwam een Poolse sterke dame tegen die nu 10 jaar post nl postbode was en 5 dagen 10 uur werkte in Den Haag  …. dat loodzware werk voor 15 eur per uur .. en daarna nog 2 uur ging trainen bij TrainMore 😱🙀 .. de eerste dag 8 uur gewerkt en de tweede dag 7 uur als postbode bij post nl .. ik was kapot en kon die avond niets meer .. en spier- en rugpijn een dag later 

Zo’n post bakfiets zou klaar moeten staan voor elke post nl medewerker om van dinsdag tot en met zaterdag maximaal 3 tassen te bezorgen, herna verhagen vooral ook postuum na 17 miljoen eur in 8 jaar weg gegraaid te hebben uit de varkenss trog net zoals ratpig pim berendsen : 3 tassen post bezorgen met door post nl betaalde elektrische post bakfietsen voor 3000 eur netto per maand net zoals alle post nl, overheid en bedrijfsleven medewerkers .. aan een gelijkwaardig, sociaal solidair, vrij, medemenselijk, vriendelijk, vrede- en natuurlievend Nederland 







Die expressieve ogen doen veel aan Ratchet Anubis denken. 
















Broken glass everywhere, people pissin’ on the street, no, they just don’t care 

Ook zo’n hekel aan glas stuk smijters, jochies als david die glas kapot smijten zodat de banden van de fietsen lek gaan .. en opvallend vaak en veel in mijn buurt de laatste tijd 🧟‍♂️🧟‍♀️☠️☠️