"weet ik veel !?", zei ik.
@@@@@@@@@@@@
We zeiden het meteen: dit wicht is een valse nicht.
Over thierry baudet. Hoe heet zo"n ding nou, die (het ding, dat ?) je vroeger in Italie in elke behoorlijke badkamer had staan, waar je je reet in waste na het scheite, ja, gek, in nederland nooit gezien, in varese had elk beetje huis er 1 of 2 staan op de badkamer/toilet, heette dat baudet of boudoir of so ?
bidet
Thierry Bidet
~~~ 👽👾💀👻😈👿 ~~~
@@@@@@@@~~~~~~~~@@@@@@@@
Marten Toonder, volgens mij uit 1998, maar dat weet ik niet zeker, het onderstaande is verergerd
Ierland was hét punt. Altijd Ierland. Zo’n typisch land. Ik heb daar zevenenendertigeneenhalf jaar gewoond, en ik was eigenlijk een Ier. In Nederland kwam ik terecht in een land dat ik helemaal niet kende. Dit land is veranderd, als ik het zeggen mag. Het meest in de organisatie, in de ambtenarij, in de voorschriften. Al die dingen waren nieuw voor mij en
daaraan gewend raken duurt lang.
Voor ik wegging, was Nederland een leuker land, ja, beslist. Dat ligt niet alleen aan de bureaucratie die is toegenomen, maar ook aan de instelling van de mensen. De mensen waren anders, losser, vriendelijker, aardiger. Het is allemaal strák geworden. Dat is een gevoel, hoor.
In Ierland kon de natuur sterker zijn dan de mens. Dat mis ik. In woorden is dat moeilijk te vatten. Je krijgt daar de overtuiging, de zekerheid, dat je bij de natuur hoort. Dat heb je hier niet. Niet meer.
In Nederland is dat romantische natuur zintuig verdwenen. De mens is hier erg veranderd. Alles wat een beetje romantisch is, is weg. Ook bij de jeugd zie ik geen romantiek, ook niet bij mijn eigen kleinkinderen. De techniek is erg belangrijk voor ze. En al die verhaaltjes, dat vinden ze maar tijdverlies. Het is allemaal business geworden, koud en koel.
Ook heb ik vanuit het leger mijn grenzeloze afkeer van groepsverbanden en hordes verder ontwikkeld en de betrekkelijkheid van kameraadschap leren inzien. Ik herinner me, dat we na de oefening bajonetvechten op strozakken op de weg moesten verzamelen, met de bajonet nog op het geweer. Er zat een hondje aan de kant, dat op onze nadering blaffend opsprong, zodat Jaap Jonkers het dier met de zojuist geleerde bajonetstoot doorboorde. Er klonken enkele uitroepen en er vormde zich een groepje om Jaap, dat verwezen naar het bloedende hoopje aan zijn voeten stond te kijken. Daar was ik niet bij: ik ging neerslachtig op een hek zitten.
Waarschijnlijk was het de eerste keer dat bewust tot me doordrong wat de gevolgen van geweld in groepsvorm zijn -en ook hoe vreemd klein de afstand tussen goed en kwaad is. Jonkers was in de dagelijks omgang een aardige, zachtmoedige jongen.
Een miserabel soort schepping, dacht ik toen. Een opperwezen dat zulk gebroddel op zijn geweten heeft, is dom of slecht.
Een bestuur van soldaten is natuurlijk al erg genoeg, maar een overheid van ambtenaren is nog weer heel wat anders. Die zorgen op keurige wijze voor het hele papierwezen, ze beheren heel ordelijk de archieven en er is maar weinig dat hun ontgaat. Omdat we het voorrecht hadden om na de oorlog een provincie van Duitsland te worden, hadden we dat burgerlijk bestuur gekregen. Daar plukken we nu nog de vruchten van, want volgens de statistieken zijn er verhoudingsgewijs de meeste Joden door Nederland geleverd. Dat hebben we aan de geschoolde administratie van de ambtenaren te danken. Toen kwam Cronkite met de foto’s in juni 45. Het was een bominslag. Phiny wendde haar gezicht af met en vertrokken gezicht, Jan schoof zijn stoel achterover en stak een sigaret op, Dick stond binnesmonds te vloeken met een foto in zijn handen. Maar Cronkite had gelijk gehad: dit was het einde van een gezellige avond. Het was meer. Dick van Veen raakte toen het laatste restje van zijn geloof kwijt, en hij was niet de enige. Het was niet alleen het geloof in een God, maar ook het geloof in de mens. Wanneer het mogelijk is dat een volk zoiets laat gebeuren zonder dat er een opstand uitbreekt, dan deugt niet alleen dat volk niet, maar dan is ieder volk tot dergelijke gruwels in staat.
Een tijdlang heb ik Duitsland gehaat, met dezelfde haat als de anderen. Maar de herinnering aan de goede Duitsers die ik ontmoet heb ontzenuwde die domme emotie. Dom ja. Dom is het om over “wij Nederlanders” te
praten, of over Turken, of over nsb-ers of joden of negers. Het is kopkleppraat die men in kroegen en vakantiekolonies aantreft. Ontwikkeling heeft er niets mee te maken. Het was de keurigheid van onze ambtelijke figuren die de grootste vijand was en nog steeds is. Maar ik haast mij daaraan toe te voegen dat er onder die standen ook sterke illegalen waren. Er is niets zo dom als generaliseren.
Maarten t Hart
SCHAPEN EN DE BIJBEL
Als een schaap in de sloot raakt, dan verdrinkt het bijna meteen. Zonder enig moment haar best te doen om aan de dood te ontsnappen. Probeer je het te redden, dan beseft het beest dat totaal niet. Ondertussen staat de kudde schapen er sprakeloos omheen en ze kijken je met hun lieve blo-ogen glazig aan. Het lijkt wel of schapen het verschijnsel stupiditeit uitgevonden hebben.
Uitgerekend dit ongeëvenaarde toppunt der domheid onder de zoogdieren dient door de hele bijbel heen als metafoor om de gelovige aan te duiden. Overal wordt de gelovige met een schaap vergeleken.
Waarom laat de gelovige zich dat gebeuren, dat zij continu met het toppunt van sulligheid vergeleken wordt ? Zou het misschien zijn omdat zij diep in haar hart beseft wel een jantje onnozel te zijn om al die onbedaarlijke apekool en lariekoek ook maar één moment serieus te nemen ?
Zoveel is zeker: hoe dommer je bent, hoe gemakkelijker het valt om te geloven. In die ene god, in de liefde, in een te oude man van 55, in een te jonge vrouw van 22. Dus is die bijbelse schaapmetafoor doeltreffend, vooral ook qua kuddementaliteit van een mens. Geen 1 schaap zondert zich fier af en gaat zijn eigen weg. Misschien is die kuddementaliteit nog onuitstaanbaarder dan die verpletterende onnozelheid. Overal in de bijbel wordt die kuddementaliteit echter als een groot goed gezien."1 kudde, 1 herder", je maag draait erbij om.
Zou het feit dat jezus de gelovigen vergelijkt met schapen misschien kunnen wijzen op ironie ? Zou hij het ook onuitstaanbaar vinden dat al die gelovigen zo achter hem aansjokken en zou hij dat heel voorzichtig zo subtiel ironisch duidelijk hebben willen maken ?
Merkwaardig dat god zoveel verschillende godsdiensten heeft gecreëerd. Zoveel mannen, zoveel vrouwen, zoveel meningen, zoveel godsdienst. Om het ons een beetje moeilijk te maken ? Tot oorlog aan toe. Er is geen ander boek als de bijbel waaruit blijkt hoe weinig een leven waard is. Of de wijze waarop in de bijbel over vrouwen geschreven wordt, minderwaardig aan een ezel of schaap.
~~~~~~~~~~~~~~~~V~~~~~~~~Ṽ~~~~~~~ ~~~~~~~~~
REGELS EN WETTEN VERDWAZEN , 2007 verschreven
Gödel, Escher, Bach. Alledrie zochten zij naar de paradox in de regels, de merkwaardige lus. Denk aan de Waterval van Escher, of de hand die zichzelf tekent. Een mens is meer dan een computer omdat hij op afstand naar zichzelf kan kijken en bijvoorbeeld kan concluderen dat hij dom bezig is. Bach probeerde onmogelijke nieuwe dingen uit. Een canon met zeven stemmen die bovendien nu en dan synchroon lopen. Gödel besefte dat alle consistente axiomatische formuleringen van de getaltheorie onbeslisbare proposities bevatten. Of: deze uitspraak in de getaltheorie heeft geen enkel bewijs in het stelsel van de Principia Mathematica (gigantisch wiskundig werk van Bertrand Russell en Alfred North Whitehead). Iets over priemgetallen en de onmogelijkheid om een bewijs te vinden. Even buiten de wiskundige regels en wetten gaan staan, daar komt het op neer.
Is daarom Jazz zo leuk ? Of andere stromingen die spotten met regels en wetten, of ze misbruiken, of andersom gebruiken ? Meestal moeten die wetten en regels bij de maker van iets nieuws zeer goed bekend zijn voordat je er grapjes mee uit kunt halen. Iets vernieuwen.
Integriteit: je gedragen zoals een goed ambtenaar betaamt. Dat wil zeggen: de regels volgen en meer: de regels moeten volgens de menselijke maat uitgevoerd worden, met behulp van een goede interpretatie (anderen behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden). Anders deugen de regels niet.
Wouter Bos heeft het daar ook over in zijn boek "dit land kan zoveel beter". Daar waar regels creatief gebruikt worden of daar waar de regels/wetten aan de kant worden gezet om iets beters voor elkaar te krijgen, daar heb je successen en iets nieuws, van school tot overheidsinstelling of bedrijf. Vernieuwing of een nieuwe doorbraak bereik je door op afstand te bekijken of regels werken en als dat niet het geval blijkt ze te doorbreken of anders uit te leggen.
Klasse justitie: Cor Boonstra kaapt miljoenen weg bij Philips en regelt vervolgens via een belgische bank de aankoop van aandelen endemol omdat zijn vriendin Sylvia Toth indertijd heeft verteld dat Telefonica ze gaat kopen tegen een beduidend hogere prijs. Sjoemelaars. Maar de rechter oordeelt dat er geen sprake is geweest van voorkennis. De prachtige elite. Grote bewondering van Rutte en de vvd. Geld is de enige ware god. Mammon. Prachtig, kaerl !
Als de lente komt, krijg ik geen eens tulpe
Geen opmerkingen:
Een reactie posten